Tryb Warunkowy 1

1. Informacje ogólne:

   W języku angielskim występują dwa rodzaje trybów warunkowych pierwszego typu. W obu przypadkach słówkiem łącznikowym jest "if" lub "when".

   1. Tryb warunkowy typu 0:

      Pierwszy rodzaj - czasami zwany także okresem typu 0 - używamy kiedy mówimy o jakiejś ogólnej prawdzie, o czymś co się dzieje zawsze w określonych warunkach, np.: If you heat water, it boils. My dog barks when he sees the postman.
      * Obie części takiego zdania są w czasie "Present simple".

   2. Tryb warunkowy 1:

      Drugi rodzaj - są to zdania, których używamy kiedy mówimy, że aby coś się wydarzyło musi zostać spełniony odpowiedni warunek, np.: If I go to school, I will learn a lot of things. If you study hard, you'll pass the exam.
      * Jak widać powyżej zdanie nadrzędne jest wyrażone w czasie "Future Simple", a zdanie podrzędne (po if) w czasie "Present simple".
      
      Kolejność zdań w trybie warunkowym jest dowolna. Można napisać:
      If you take an aspirin, you'll feel better lub You'll feel better If you take an aspirin.
      * Należy tutaj zwrócić uwagę na przecinek. W pierwszym przykładzie oddzielał on zdanie podrzędne od zdania nadrzędnego, natomiast gdy zdanie nadrzędne występuje jako pierwsze przecinek opuszczamy.

2. Kiedy nie używamy "will" w zdaniu nadrzędnym?

   1. Tryb rozkazujący:

      Wtedy gdy zdanie nadrzędne przyjmuje formę trybu rozkazującego, np.: If you go to the shop, buy me a kilo of sugar.

   2. Czasowniki modalne:

      Kiedy w zdaniu nadrzędnym występuje jeden z czasowników modalnych, np.: If you tidy your room, you can go outside. If you go to Egypt, you must see the pyramids.

3. Kiedy używamy "will" w obu członach zdania?

   1. Uprzejma prośba:

      "Will" używamy w obu członach zdania gdy nasze zdanie jest uprzejmą prośbą, np.: If you will kindly pass me that book, I will give you the answer.
      * Zamiast "will" w takim przypadku można zastosować "would". Prośba będzie wtedy nawet bardziej uprzejma.