Tryb Warunkowy 2

1. Informacje ogólne:

   Tryb warunkowy drugiego typu stosujemy kiedy mówimy o tym co by było gdyby sytuacja była inna niż obecna. Słowko "if" w takich zdaniach tłumaczymy na język polski jako "gdyby", np.: If I were you, I wouldn't do that.
   
   

   Zdanie nadrzędne wyrażone jest w czasie "Past Simple", a zdanie podrzędne (po if) w tzw. czasie "Future in the Past". Zdanie nadrzędne i podrzędne, tak samo jak w Trybie 1, mogą zmieniać kolejność, np.:
   If he was at school, he would know how to do the homework. lub
   He would know how to do the homework if he was at school.

2. Szczegóły użycia:

   1. If I were ...

      W zdaniu podrzędnym zazwyczaj stosujemy "were" zamiast "was" zarówno w liczbie pojedynczej jak i mnogiej. Forma ta, szczególnie w amerykańskim angielskim, jest uważana za bardziej poprawną. Stosuje się ją w języku formalnym i nieformalnym. If she were younger, I would marry her.
      * Należy także pamiętać, że "were" nie występuje normalnie w zastępstwie "would be" w uprzejmych prośbach, np.:
      If you would be so kind to deliver it as soon as possible, I would be grateful. nie
      If you were so kind ...

   2. Would/Should:

      W brytyjskim angielskim można stosować "should" w miejsce "would" bez zmiany znaczenia. If I knew her address, I should visit her.